Cmentarz ambicji

(I) Ambicja – dążenie do czegoś, pragnienie osiągnięcia czegoś. Ambicja, jako cecha charakteru zdaje się być ogólnie pożądana. Jej posiadanie sprzyja stawianiu sobie trudnych, poważnych celów, wytrwałego i godnego podziwu dążenia do nich i zdobywaniu kolejnych ważnych stopni rozwoju. Cecha ta pozwala teoretycznie na to, aby dążyć do perfekcji i osiągania najwyższych not, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Czy jednak zawsze człowiek ambitny może liczyć na sukces? I czy nie zdarza się czasem tak, że przerost ambicji i jej zdecydowany nadmiar w życiu, może spowodować fatalne skutki nie tylko dla posiadacza tej cechy, ale także najbliższych mu osób?

Zdarza się również tak, że osoby, które skończyły studia nie pracują w swoim zawodzie. Nie będę tutaj oczywiście poruszać kwestii tego, że niektórzy idą na studia dla słynnego mgr, ani tego, że pewne kierunki nie mają przyszłości. Nie będę również stawać po stronie humanistów, czy ścisłowców – NIE! Zwrócę tutaj raczej uwagę na to, że często tkwimy w pracy, której nie lubimy, bo nie chce nam się walczyć o to, co tak naprawdę chcielibyśmy robić. Byle jaką pracę możemy wykonywać na studiach. Problem pojawia się w momencie, gdy kończymy studia, a w takiej pracy dalej tkwimy. Dlaczego? Bo boimy się utraty stabilności, bo może nie znajdziemy niczego lepszego, bo może najzwyczajniej się nie uda. A tymczasem potrzebna jest tylko motywacja i wewnętrzne przekonanie, że trzeba podjąć taką walkę.
Motywacja jest głównym powodem dla którego jesteś w pracy. Niektórzy pracują, bo muszą. Inni robią to, ponieważ uwielbiają wykonywaną profesję. Praca to ich drugi dom i realizator pragnień zawodowych. Co może motywować? Kasa – pieniądze są kluczowym motywatorem do podejmowanie pracy. Gdy profesja i zlecenie się opłaca, chętniej pracujesz. Dla niektórych to podstawowy motywator oraz kluczowy wskaźnik opłacalności. Za sumienne wykonywanie obowiązków należy się premia lub podwyżka. To sposób na docenienie zaangażowania i finansowa pochwała. Doświadczenie zawodowe i budowanie pozycji w branży przekłada się na finanse. Pochwała – motywacja pozafinansowa to potrzebny dodatek do rozwoju osobistego. Samo wynagrodzenie to za mało, żeby podbudować pracownika. Komplementy są jego naturalną potrzebą. Dzięki nim czujemy się potrzebni i doceniani. Chwalić trzeba i warto.Wyzwania – praca powinna być niekończącym się wyzwaniem, powinna realizować ambicje i aspiracje. Ekscytująca, pozbawiona rutyny i stawiająca nowe możliwości – to praca marzeń. Niektórzy nie lubią automatyzmu w pracy. Tylko jeśli każdy dzień to fascynująca przygoda, kochasz ją. Gdy możesz wykorzystywać kompetencje, jesteś usatysfakcjonowany. Dodatkowa samodzielność i decyzyjność sprawia, że wpływasz na kształt firmy i liczysz się w niej. Zadowolenie – praca wykonywana z pasją to poszukiwany rarytas. Dla niektórych bez realizowania pasji nie ma pełnego zadowolenia i spełniania zawodowego. A to daje poczucie, że praca ma sens. Kompatybilność zainteresowań z obowiązkami zapewnia całkowitą satysfakcję.

Złoty środek?
Przede wszystkim nigdy się nie poddawajmy. Oczywiście, prędzej czy później staniemy w obliczu przeszkody – wydawałoby się – nie do pokonania. Prawdziwego człowieka sukcesu można poznać po tym, jak radzi sobie w trudnych chwilach. Jeżeli będziemy załamywać ręce i żalić się na swoje kłopoty, z pewnością przestaniemy dążyć do realizacji marzeń. Bądź zatem wytrwały w swoich dążeniach, uparcie podążaj do celu.
P.S. Trzeba próbować. Czasem cięcie musi być zdecydowane – coś o tym wiem.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>