Tabu. A cóż to takiego?

(I) – Jak już wspomniałam na naszym  facebookowym profilu, będę kontynuować temat tabu. Postaram się również zaciekawić Was jakoś tym tekstem. W końcu sama sobie rzuciłam wyzwanie, więc do dzieła!

Na samym początku spróbuję przybliżyć to, czym tak naprawdę jest tabu. Oczywiście żeby nie zanudzać Was – czytelników będzie to tylko krótka charakterystyka. Rada dla piszącego – o odbiorców tekstu trzeba dbać!

Tabu to głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy, którego złamanie powoduje określoną reakcję przedstawicieli danej kultury. Dlaczego głęboki zakaz kulturowy?  Bo jest odbierany jako zamach na strukturę tej kultury, a więc stanowi zagrożenie dla istnienia danego społeczeństwa. Trzeba podkreślić fakt, że tabu istnieje w każdej kulturze, a jego najważniejszą funkcją jest przemilczenie pewnych rzeczy, czynów, które są zakazane – źle odbierane przez społeczeństwo.

Skąd się wzięło tabu? Co do pochodzenia tego zjawiska może istnieć kilka wyjaśnień. Dosyć obszernie opisali to: Zygmunt Freud i Rene Girard. Jednak aby Was nie zanudzać, nie będę opisywała ich spostrzeżeń na ten temat.

Tabu w formie niejawnej występuje również w społeczeństwach wysokorozwiniętych. W momencie, gdy przyjrzymy się temu zjawisku, okazuje się, że jest ono składnikiem ludzkiej kultury.

Przykładziki, przykładziki!

Szukając informacji na temat tabu, natrafiłam na dość różne przykłady tego zjawiska. Wydaje mi się, że niektóre Was zaskoczą. Przyznam, że mnie też wprowadziły w osłupienie. Czy kiedykolwiek zastanawialiście się na tym, że brzydota może być tematem tabu? Problem atrakcyjności pojawia się dość często. Kto ustala kanony piękna i co oznacza bycie brzydkim w społeczeństwie gardzącym ludźmi mniej urodziwymi? Wydaje mi się, że jest to temat dosyć złożony i wart rozwinięcia następnym razem. Ekstremalni kolekcjonerzy, bo tak można ich nazwać, również wpisują się w to zjawisko. Już od czasów starożytnych ludzie próbowali wyrazić swoje pasje i osobowość poprzez gromadzone kolekcje. Jednak gdy pasja zaczyna zamieniać się w obsesję ignorującą prawo, normy moralne oraz przekraczającą granicę dobrego smaku, staje się tematem tabu. Kolekcjonerzy…zbierający szkielety młodych zwierząt. Samookaleczenia również są tematem tabu. W wielu kulturach okaleczenia na skórze są formą rytuału przejścia. W Papui-Nowej Gwinei obrzęd inicjacji mężczyzn należy do najboleśniejszych.

Niektóre tabu mają bardziej lub mniej oczywistą funkcję do spełnienia. Inne pociągają za sobą złożone problemy społeczne. Wydaje mi się, że współczesne spojrzenie na takie właśnie tematy powoduje, że często wypieramy te problemy z naszej świadomości. W końcu jeśli czegoś nie widzimy, to tego po prostu nie ma.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>